PERAKENDE, PERAKENDECİ

Tarih 12 Mayıs 2009

PERAKENDE sıf. (fars. perâgenden, dağıtmak’tan peragende > perakende). Bir malı, tüketicinin ihtiyaçlarına göre, teker teker veya sadece birkaç parça halinde satmaya dayanan (satış biçimi): Perakende satış. \\ Bu şekilde alınan veya satılan: Perakende mal. (Zt. TOPTAN.) || Esk. Düzenli olmayan, dağınık, perişan.
— Esk. Perakende-dil (veya hatır), üzüntülü gönül. j| Perakendegû, saçma sapan konuşan.
— Huk. Bk. SATIŞ.
I. Ask. Esk. Hastalık ve başka sebepler yüzünden kıtalarından geriye kalan asker.
— Denize. Esk. Savaş gemilerinde yardımcı ve özel hizmetlerde kullanılan emireri, yazıcı, kumanyacı, aşçı, terzi, salon ve büfe görevlisi ve terzi neferler için kullanılan genel terim. || Perakende bölüğü, büyük gemilerde perakende erlerinden kurulu bölük.
— Mal. Esk. Borç ve alacaklıların kaydedildiği defter. (ML)

PERAKENDECİ sıf. ve i. (perakende’den perakendeci). Malını küçük miktarlar veya parçalar halinde satan (tacir). [Zt. TOPTANCI.] || Perakendeci esnaf, alıcının istediği kadaı ufak miktarlarda mal satan esnaf.

♦ Perakendecilik i. Perakende yoluyle yapılan alışveriş. (M)