Phormio

Tarih 28 Mayıs 2009

Phormio, Terentius’un komedisi, M.ö. 151′de temsil edildi; eserin yunanca aslı (Apollodoros Karystoslu’nun Epidikazomenos’u) günümüze ulaşamamıştır. Şunun bunun sır­tından geçinen Phormio, çeşitli aşk entrikalarıyle efendilerinin ikisini de evlendirmeyi başarır. Birincisinin (Phedria) ustaca bir do­lapla âşık olduğu gitarist kızı kurtarmak için gerekli olan, otuz maden ocağını elde eder. Kendini yakın bir akrabası gibi ta­nıttığı ikinci efendisi Antipho’nun da, Attike kanunları esaslarına dayanarak, mah­keme kararıyle, sevdiği yetim ve fakir Phanium’un kocası olmasını sağlar. Antipho’­nun babası Demipho bu evlenmeye karşı koyar, fakat öfkesi uzun sürmez: büyük bir yolculuktan dönen erkek kardeşi Chresnes Phanium’un evlilik dışı kızı olduğunu açıklar. Moliere, Scapin’in Dolaplarında, kanunları yakından tanıyan soytarı bir asalağın yönettiği, birbirine zıt duygular bakımından zengin olan bu komediden ilham almıştır. (-> Bibliyo.)