POLEMİK

Tarih 01 Haziran 2009

POLEMİK i. (yun. polemikos’tan fr. polemi­que). Oldukça sert nitelikte kalem tartışma­sı: Kavgalarım, edebiyat polemiğinin en canlı örnekleriydi o zaman (Y. Z. Ortaç). «Yoksa açtıkları polemikte kendilerine yar­dımım dokunurdu» (Y. K. Karaosmanoğlu).

— ANSiKL. Ed. Türk edebiyatında polemik türündeki yazılar ancak Tanzimat’tan son­ra görüldü. Namık Kemal ve Ziya Paşanın divan edebiyatının temalarını, mazmunları­nı, dilini yeren makaleleri, batı edebiyatı ko­nusunda Ahmed Midhat, İsmail Hakkı, Beşir Fuad, Nabizade Nâzım’ın tartışma ya­zıları, Muallim Naci ile Recaizade Ekrem’­in şiir dili ve nazım tekniği konusunda birbirlerine karşı yazdıkları tenkitler ilk polemikler arasındadır. Edebiyatı cedide döneminde yeni edebiyat anlayışını savu­nan Hüseyin Cahit (Yalçın) ve Cenab Şahabeddin ile eski edebiyat anlayışına bağlı Ahmed Rasim, Ali Kemal gibi yazarlar kar­şılıklı polemik yazıları kaleme aldı. Hüse­yin Rahmi’nin (Gürpınar) Cadı romanıyla ilgili tartışmalar geniş ölçüde polemik ni­teliği gösterdi. Fecriâti edebiyatında Şahabeddin Süleyman, Yakup Kadri (Karaos­manoğlu), polemikleriyle tanındı. Bu dö­nemde Fuad Köprülü’nün Hüseyin Daniş ile giriştiği polemik uzun süre devam etti. Millî edebiyat döneminde Ömer Seyfeddin ve Ali Canip (Yöntem) polemik yazıları kaleme aldı. Cumhuriyet döneminde Nâzım Hikmet Ran ile Peyami Safa arasındaki polemik karşılıklı cevaplarla uzun süre de­vam etti.

Nurullah Ataç’ın sanat ve toplum ilişkileri, yazarın görevi gibi konularda Suut Kemal Yetkin, Fethi Naci, Vedat Günyol, Adnan Benk v.d. yazarlarla giriştiği polemikler yan­kı yarattı. (M)