PREFABRİKASYON

Tarih 09 Haziran 2009

PREFABRİKASYON i. (fr. prefabricatiori). İnş. önceden imal edilmiş standart elemanları belli bir plana göre birleştirerek yapı kurmağa dayanan inşaat sistemi.
— ANSiKL. İnş. Prefabrikasyon, İkinci Dün­ya savaşından sonra, bazı dallarda uzman­laşmış işçi ihtiyacını süratle ortadan kal­dırma zorunluluğundan doğan bir ekonomi fikriyle ortaya çıkmıştır. Bu sistem, planlar arasında ölçü birliğinin sağlanmasını ve ya­pı elemanlarının standartlaştırılmasını ön­görür. Klasik yapı elemanları ile prefabri­ke elemanlar birlikte kullanılmışsa kısmî prefabrikasyon, yapının bütün elemanları prefabrike ise tam prefabrikasyon söz ko­nusudur. Yapıda kullanılacak parçalar bir veya birkaç işçinin fizik gücüyle kaldırılıp kondurulabiliyorsa hafif prefabrikasyon, birleştirlecek parçalar ancak güçlü makine­lerde taşınabiliyorsa ağır prefabrikasyon denir.
Uygulanan metoda göre üç çeşit prefabri­kasyon vardır: parçaların doğrudan doğru­ya yapı üzerinde prefabrikasyonu; şantiye içinde prefabrikasyon; fabrikada prefabri­kasyon.
Prefabrikasyon ya kaba durumda, ya da sı­vası, kaplaması, kanalizasyon tesisatı v.b. ile bitmiş durumdadır. Bununla birlikte prefabrikasyonun etütleri çoğu zaman kla­sik inşaattan daha pahalı, yerleştirmesi da­ha masraflı ve bazı durumlarda, birleştir­mesi daha az ekonomiktir. İnşaatın maliye­ti, ancak prefabrike elemanların seri halde yapımıyle düşürülebilir. (L)