PUŞİDE

Tarih 15 Haziran 2009

PUŞİDE sıf. (fars. püşîden’den püşîde). Esk. Örtünmüş, örtülü: Puşide kadınlar, bu kamer gözlü kadınlar (Ahmed Hâşim). || İ. örtü: Ateşler içinde yanan alnımı Zeyni Babanın serin puşidesine dayadım (R. N. Güntekin). || Puşide-çeşm («gözü kapalı»), dikkatsiz. || Raz-puşide, sır saklayan.
— Din. Kabe’ye her yıl gönderilen ör­tü. (Her hac zamanında Kabe’nin örtüsü yenilenirdi. Osmanlı sultanları bu amaç­la Kabe’ye örtü gönderirlerdi. Ağır ku­maşlardan yapılan bu örtü üzerine Kur’an’dan ayetler sırmayle işlenirdi; rengi yeşildi. Puşide [veya puşide-i Beyt-i Muazzam] de­nen bu örtü özel bir törenle yollanırdı. [Bk. KÂBE.] Mevlânâ Celâleddin v.d. din ulu­larının sandukaları üzerindeki örtüye de teşmil yoluyle puşide denir.) [M]