RAHİM

Tarih 19 Haziran 2009

RAHİM sıf. (ar. rahmet’ten rahim). Esk. Çok merhametli, koruyan, acıyan: Eski ko­nakların hemen hemen faziletli, cömert, rahim, şefik, zarif, kibar, temiz bey ve pa­şalarından riyakârlar /…/ istifade ettiler (S.F. Abasıyanık). Ne kadar merhametli, ne kadar rahim ve kerim olduğunu kulları­na ilân ederim (N. Araz). || Tanrı’nın sı­fatlarından biri. || i. Erkek adı.

♦ Rahimane zf. Esk. Acıyarak, merhamet edene yaraşır biçimde: Acı tesiri düşünerek yüzüne rahimane bakmaya başla­yan… (H.Z. Uşaklıgil).
♦ Rahime sıf. Rahim’in dişili. || i. Ka­dın adı. (M)