RAPTETMEK

Tarih 23 Haziran 2009

RAPTETMEK geçi. f. (ar. rabt, bağlama ve türk. etmek > rabt-etmek’ten). Bir yere iliştirmek, tutturmak. || Mec. Bağlamak: Yine, bu hükümdarlardan biri, bütün islâm âlemini bir noktaya raptederek sevk ve idare etmeyi düşündü (Atatürk). Arkada­şımın elini sıkacağımdan dolayı duyduğum memnuniyeti, onun hayatını raptettiği ka­dının bir daha karşısında kalmak azabı izale etti (A.H. Müftüoğlu).
♦ Raptedilmek edilg. f. Bağlanmak, iliş­tirilmek: izmit’te bulunan Vinci fırka, İstanbul’daki 25.inci kolorduya raptedilmisti (Atatürk). [M]