RAYİHA

Tarih 24 Haziran 2009

RAYİHA i. (ar. râyiha > râyiha). Esk. Gü­zel, hoşa giden koku: istemem artık ışık, rayiha, renk âlemini // Koklamam yosma ka­ranfille güzel yasemini (Yahya Kemal).

He­nüz sulanmış bahçeden toprak kokusuyle karışık çiçek rayihaları odanın beyaz leylak kokularıyle meşbu havasını serinlendirdi (H. Z. Uşaklıgil). || Rayiha-dar, kokulu, güzel kokan: Hava-yı rayiha-darında lerze-bahş-ı derun // Remide bir ahenk (Tevfik Fikret). || Rayiha-nisar, koku saçan.
Rayihalı sıf. Esk. Güzel kokulu: Derken saçlarının turunç kabuğu rengi benliğimi sardı, bu güneşte ısınmış rayihalı renk için­de hatırlama kudretim eridi (R. H. Karay). [M]

RAYİZ sıf. Bk. RAİZ.