REDDETMEK

Tarih 25 Haziran 2009

REDDETMEK geçi. blş. f. (ar. redd ve türk. etmek’ten). Verilen veya yapılması ileri sürülen bir şeyi almak veya yapmak istemediğini belirterek kabul etmemek, bir isteği geri çevirmek:

O, reddediyor: —Vallahi olmaz, şimdi yemek yedim. Yemiş değil, ne olsa yiyemem, diyordu
(R.N. Güntekin).

Öyle ise, onun izdivaç teklifini reddedemiyeceğim (Vâ – Nû). || (Aile fert­lerinden birini) Artık aileden saymamak, artık tanımamak, aileden çıkarmak: Ben sizin yeğeniniz Ayşe Hanımın kızıyım. An­nemle aramız açıldı. Ben annemi reddettim
B.Felek). || Yalanlamak, çürütmek: Bir ikinci gazete bu haberlerin hepsini redde­derek piyangonun Zeyrek’te bir aktara çıktığını iddia eder (H. R. Gürpınar). [M]