REEMPLANTASYON

Tarih 26 Haziran 2009

REEMPLANTASYON i. (fr. reimplantati-on). Cerr. Sidik yolları cerrahîsinde, sidik borusu ile sidik torbası arasında, sidik bo­rusunu esas yerinden başka bir noktada sidik torbasıyle ağızlaştırmak amacıyle ya­pılan ameliyat.

— Diş cerr. Bir dişi, bir diş çukuruna yer­leştirmek amacıyle yapılan cerrahî müda­hale.

— ANSİKL. Diş cerr. Diş reemplantasyon’u eskiden çok kullanılırdı. Ama o zamanlar takılan diş, tedavi edilen kişiye ait olma­dığı ve başka bir kişiden alındığı için bu işlem tam bir diş nakliydi. Bu ameliyatla elde edilen sonuç çok kısa vadeliydi; çünkü diş, bağlarla tespit edilmesine rağmen tutmuyordu ve kök tedavisi yapılmadığından mikroplu komplikasyonlar ortaya çıkıyordu. Hastanın kendi dişiyle yapılan reemplantasyon ise, bazı şartlarda daha sürekli sonuç­lar elde etme imkânını sağlar.
Bu ameli­yat genellikle bir ön dişin kaza ile yerin­den çıkması hallerinde yapılır. Reemplantasyon şartları şunlardır: diş çukurunda ve diş kökünde kırık olmaması, semana iyi ya­pışacak bir bağ kullanılması; müdahalenin en kısa zamanda yapılması; müdahaleye ka­dar dişin fizyolojik serum içinde saklanması.

Kökü tedavi edildikten sonra diş, diş çuku­ru içine yerleştirilir ve komşu dişlere bağ­larla sıkıca tutturulur. Üç hafta veya bir ay süreyle böylece hareketsiz kaldıktan sonra eğer müdahale başarılı olmuşsa, dişin diş çukuru içinde tuttuğu görülür. Uzun bir süre sonra sonuç gene olumsuzdur. Çünkü, kök­te bir erime meydana gelir ve dişin boyu gitgide kısalır, sonunda diş sallanır ve dü­şer. Bu gelişme genellikle ancak birkaç yıl sonra hasıl olur ve tespit proteziyle yavaşlatılabilir. Bazı hekimler, güç ulaşılabilen lezyonlar temizlendikten sonra, çekilen dişin, diş çukuruna değil sunî bir çukura yer­leştirilmesini öngören bir reemplantasyon tekniği ileri sürmüşlerdir.
Diş taslaklarının da reemplantasyonu veya transplantasyonu bu arada sayılabilir; bu durumda diş tas­lakları komşu diş çukurları içinde geliş­melerine devam edebilir. (L)